Mój wiersz, proszę komentować. Bardzo zależy mi na opiniach.

Fortuna - to bogini naszego losu, ona kręci kołem, decyduje kiedy jesteśmy na dole w nędzy, biedzie, nieszczęściu a kiedy na górze w szczęściu, radości, szacunku, tolerancji, pozytywnych uczuć. Jak potoczą się nasze losy nie wiemy.

Jest to kolejny rozdział mojej książki. Proszę o komentowanie.

Czy można żyć z dwoma połówkami u boku? Która jest ważniejsza? Czy ta, którą mamy od kilkunastu lat? Może jej miejsce zastąpiła ta druga, skrywana w kieszeni. Bohaterowie tego opowiadania udowadniają, że prawdziwa miłość zawsze zwycięża... WSZYSTKO.

Są to rozważania nad cytatem Antoine de Saint Exupery.

Bardzo zależy mi na komentarzach. Początek mojej pierwszej książki.

Smutno o tym jak łatwo "ranimy tych, których kochamy".

Ostatnimi czasy niepewność, strach i jednocześnie niepohamowana potrzeba bliskości zżerają mnie od środka. Ten wiersz, choć z pewnością banalny i niewybitny, idealnie obrazuje to co się teraz we mnie dzieje...

Dawniej pukle włosów, dzisiaj fotografie ukochanej osoby – w romantycznej relacji nadajemy przedmiotom magiczną symbolikę. Badaczki z sopockiego wydziału SWPS wykazały, że gromadzenie ich może świadczyć o niezaspokojonej potrzebie bliskości.

Wyobraźmy sobie: Jest II wojna światowa, znajdujemy się getcie i tam znajdujemy miłość swojego życia. Właśnie o tym opowiada ten wiersz. O uczuciu, które daje siłę i szczęście w najnieszczęśliwszym okresie ludzkości.

O ludziach, których życiowym celem jest dawanie siebie innym.

Trochę w odpowiedzi na film A. Holland pt. "W ciemności". O tym, jak my - młodzi - postrzegamy historię.

Moje przemyślenia na temat otaczającej nas rzeczywistości.

Kilka dobrze znanych słów oraz odsłona ich znaczeń... Nie dla każdego moga znaczyć to samo.

Ten wiersz powstał w momencie, kiedy otrząsnęłam się z miłości i mogłam w końcu poczuć się naprawdę wolna, bez uczucia bólu, tęsknoty. Ale ta miłość, choć to tak naprawdę było zauroczenie, bardzo mnie odmieniło.

Wiersz mego autorstwa o miłości nieszczęśliwej, toksycznej, cierpiącej. Kilka słów a oddają wiele. To jest mój styl.

Często myślimy, że znamy kogoś dobrze, że jesteśmy z nim blisko, a tak naprawdę nie obchodzą nas jego problemy. Jesteśmy zapatrzeni w czubek własnego nosa, a od takiego patrzenia można nabawić się zeza.

Wiersz ten opowiada, o tym, że nie można nigdy poznać człowieka. Jednak należy przekraczać granice, aby spróbować jak najwięcej się o kochanej osobie dowiedzieć. Kłótnie, ciche dni mają być po to, by później się pogodzić. Warto walczyć o miłość.

"Drzewa umierają inaczej niż ludzie. Drzewa wyglądają tak, jak gdyby cieszyły się własną śmiercią. Wprawdzie potem będzie wiosna i one zakwitną znowu, ale ty wiesz, że nigdy nie można mieć pewności. No i skąd o tym mają wiedzieć drzewa?"

Adrenalina dodaje odwagi na początku znajomości, a fenyloetyloamina sprawia, że nie widzimy wad partnera. Sprawdzając poziom dopaminy we krwi partnera, możemy się przekonać o jego wierności lub niewierności. A co się dzieje w mózgu przy zakochaniu?