Żyjecie w świecie marek. To dla was oczywiste. Nie wiecie, że pomiędzy producentami toczy się faustowska gra na śmierć i życie. O wasze dusze.

Różni ich pozornie niewiele - dwa, czasem trzy lata, a jednak przepaść między nimi jest ogromna. Licealiści i studenci tworzą dwa różne światy.

Polska to miły kraj, w którym jednak nie przestrzega się praw dziecka, praw pacjenta, praw klienta... Łamane są prawa niepełnosprawnych, prawa ofiar przestępstw, prawa studenta... Być może dzieje się tak, bo łatwo złamać prawo, którego się nie zna?

Wbrew panującej wśród starszych opinii, że młodzi to wstydu nie mają, doświadczacie tego uczucia często i dotkliwie. W jakich przypadkach? O czym wstydzicie się mówić i jakie zachowania wzbudzają w Was tego rodzaju emocje?