Ekskluzywne wakacje za granicą - fajna sprawa, ale jeszcze lepiej można spędzić czas z przyjaciółmi, niekoniecznie pod egzotycznymi palmami.

Powracające wspomnienia nie zawsze są miłe, zwłaszcza gdy przypominają nam o czymś co straciliśmy. Nadzieja... ponoć matka głupich, ale któż jej nie ma, gdy nadejdą nawet te najgorsze czasy? Jak poradzi sobie z tym wszystkim Mary?

Stare rany zostają rozdrapane, pada zbyt wiele słów, naprzeciw którym staje jedynie bezsilność.

Jak każda romantyczka, mam ogromny sentyment do pamiątek, drobiazgów, które przywołują te najpiękniejsze wspomnienia. Są to np zasuszone róże, stojące w wazonie na moim biurku...

Round my hometown memories are fresh. Maybe tomorrow I will find my way home.

"Moje wspomnienia" to miniaturka, w której wcielam się w postać kobiety, która przeżyła piekło zwane gettem warszawskim. Miłej lektury życzę.

Trochę refleksji, trochę oceny... żaden ze mnie ekspert, raczej pasjonat. Wiem że długi artykuł, ale będzie mi bardzo miło jeśli ktoś dobrnie do końca. :) Zapraszam do komentowani, jak i do dyskusji o samym mundialu.

Niektóra uczucia pozostają w człowieku na zawsze, to od nas zależy, jak bardzo będą nami kierowały w przyszłości.

Jedne z pierwszych w mojej twórczości, bardzo proszę o ciepłe przyjęcie ;)

Wiersz o wspomnieniach, chwilach, o ich ulotności, delikatności.

Wiersz spisany w wyniku tragedii. Każdemu udzielają się emocje, każdy inaczej reaguje. Ja staram się wyrazić uczucia, mimo że nie każdy był mi bliski, nie każdego lubiłem.

Wiersz o przeszłości, o tym jak było kiedyś, co się robiło i jakie pozostały po tym ślady. Mam nadzieję, że sie spodoba.

Bywają chwile, gdy czas się zatrzymuje. Bywają chwile, że o tym nie myślimy. Bywają takie, że trwamy tylko po to by trwać.

..."stan zawieszenia" między emocjami. Niemoc ucieczki przed strachem osamotnienia.

Pod wpływem rozmyślań, przeżytego tygodnia... kilku zdjęć..

Dziewczyna po stracie chłopaka. Ne może pogodzić się z jego śmiercią. Nie chce bez niego żyć i nie chce być szczęśliwa z innym. Pomaga jej przyjaciółka.

Po ciężkim dniu. Zastanowiam się, dlaczego tak często mi nie wychodzi. Dlaczego czasami nie pasuję do świata i odstaje mój jeden róg. I zagina się. Boli. Psuje.

Wiersz o tym, że czasami wszystko dzieje się tylko w naszej wyobraźni, gdzie znaczenie czemuś nadają drobiazgi. Proszę o krytykę i rady, bo dopiero uczę się jak pisać! ;)

Pierwsza część opowiadania, które piszę. Bardzo proszę o konstruktywną krytykę i oceny. To mi naprawdę bardzo pomoże przy tworzeniu kolejnych części. :)

Z tekstów do szuflady, powstających nad ranem... takie tam o podnoszeniu się z dołka cuś.