Niedawno miałam okazję przeczytać w pewnej gazecie ciekawy artykuł na temat konsumpcjonizmu. Prawdziwi ludzie opowiadali o tym, jak zrezygnowali z lansowanego modelu życia; zamiast tego postanowili robić to, co naprawdę sprawia im radość.

Czyli o tym, jak termin "dieta", może odnieść się do całego życia.

"Mówię hip-hop, a Ty, co myślisz??. Zadałam to pytanie połowie szkoły i wiecie, jaki obraz hip-hopowca zbudowałam? Jest chłopakiem, nosi szerokie spodnie albo dresy, przeklina policję i boi się go połowa miasta. Trochę mało w tym prawdy, ale cóż?

Zbuntowani pacyfiści od koralików i długich włosów. Hipisi. Zadowolone z życia dzieci tulipanów czy narkomani?

Chciałam zwrócić Waszą uwagę na nasze podejście do pewnych spraw...

Jak wygląda dzień z życia licealistki z dużego miasta, jeśli opisać go z krytycznego punktu widzenia, a cały tekst doprawić szczyptą ironii? Ten artykuł napisany w roku 2007 może odpowiedzieć na to pytanie.

Chciałam pokazać Wam, Drodzy Czytelnicy, jakie emocje wywołuje i do jakich przemyśleń potrafi doprowadzić fascynacja jednym z wielu stylów życia.