Ostatnimi czasy niepewność, strach i jednocześnie niepohamowana potrzeba bliskości zżerają mnie od środka. Ten wiersz, choć z pewnością banalny i niewybitny, idealnie obrazuje to co się teraz we mnie dzieje...

Trochę w odpowiedzi na film A. Holland pt. "W ciemności". O tym, jak my - młodzi - postrzegamy historię.

Moje któreś tam z kolei opowiadanie "do szuflady", w końcu zdecydowałam się je pokazać. Mam nadzieję, że się spodoba. ;)

Człowiek w masce życia, w którym nie ma życia ani odrobinę, jest tylko bezradność i strach o każdy kolejny gorszy dzień. Życie to teatr, a ludzie są aktorami. I choćby nie wiem co się działo, jakaś siła nakręca nas i spektakl nadal trwa.

Jakże często każdy z nas nie chce być sam we współczesnym świecie. Dlaczego tak trudno otworzyć się na drugą osobę? Dlaczego boimy się zaufać? Zapraszam do czytania i oceniania.

Wiersz ma bardzo osobisty charakter. Jeśli ktoś chcę pobawić się w interpretacje będzie mi miło ;)

Hmm... Napisałam kolejny wiersz chyba wiersz? Próbuję zacząć pisać po długiej przerwie, nie chcę zapomnieć.

Hmmm... Chyba każdy ma/ miał swojego Plugawca. Moim na przykład jest mumia mieszkająca za drzwiami łazienki (jeszcze mnie nie opuściła, więc jak na razie chyba nie dorosłam). Proszę o komentarze :)

Wiersz o człowieku, którego "oczy nie widzą tego co ważne, serce nie pragnie tego co słuszne..."

Załóżmy, że jesteś lekarzem. Ojcem, lekarzem i rozwodnikiem. Przeszczepiasz narządy. Twój syn potrzebuje wątroby. Zostało mu kilka tygodni. Kilka dni. Kilka godzin... "Mój pacjent, mój syn" (Hiszpania 2007)

Czego boją się licealiści? Specjalnie dla Was złapaliśmy kilku uczniów trzecich, drugich i pierwszych klas, podłączyliśmy ich od wykrywacza kłamstw i w ten sposób dowiedzieliśmy się co ich gnębi i spać im nie daje! Faktami się dzielimy!

...przyczyna twego strachu tkwi nie poza tobą, lecz w tobie.

Miniaturka, której mam nadzieję nigdy nie rozwijać, w każdym razie nie w takiej konwencji.

"Człowiek nosi w swojej duszy dwie planety - na jednej z nich żyje a drugą próbuje nieustannie poznać..."

Krótka charakterystyka niektórch straszydeł, z jakimi spotykamy sie na codzień.

Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego tak trudno oznajmić komuś, by zniknął z naszego życia?

Krótko i na temat o chorobie strasznej i zwykłej miłości ludzkiej w połączeniu z tymże.

Czasem jesteśmy tak otumanieni czymś, że nie zauważamy rzeczy równie ważnych...

Czy nie macie wrażenia, że ograniczają was własne słabości?

Opowieść o samotnej rączce, która szuka bratniej duszy w świecie, który ją przeraża. O nadziei i zaufaniu.