Wyobraźmy sobie: Jest II wojna światowa, znajdujemy się getcie i tam znajdujemy miłość swojego życia. Właśnie o tym opowiada ten wiersz. O uczuciu, które daje siłę i szczęście w najnieszczęśliwszym okresie ludzkości.

Porównanie życia ludzkiego do rozłożystego drzewa i jego absurdalna kruchość.

Kontynuacja a raczej zmieniona wersja opowiadania Live Z.o.o. Zapraszam do zaznajomienia się z nim.

"Wybierz przyszłość, wybierz życie-tylko po co?" Autentyczny pamiętnik, próba określenia sensu życia, ucieczka, alkohol, nadwrażliwość, ironia.

Znów mój wiersz, liczę na szczere komentarze. Szczere... Ciekawi mnie co o tym myślicie i co uważacie, że mógłbym poprawić.

Znów mój wiersz, liczę na szczere komentarze. Szczere... Ciekawi mnie co o tym myślicie i co uważacie że mógłbym poprawić.

Nasze życie jest jak tory. Kierując pociągiem, sterujemy swoim losem. Będąc nierozważnym, tracimy część wiedzy o drogowskazach, co prowadzi do wykolejenia się.

Człowiek jest jak lód. W miarę jak jest doświadczany (zlizywany) przez życie traci początkową wartość. Potem pozostaje po nim wspomnienie - resztki na patyku. Im bardziej chcemy je zachować, tym bardziej czujemy jego drewnianą śmierć.

Nie, nie będę się ośmieszać. Ludzi, których zawiodłam już po napisaniu pierwszego zdania bardzo serdecznie przepraszam. Do niektórych pojęć się dorasta. Miłość to nie tylko różowe serce.

Być może niektórym brakowało moich wierszy. Dawno niczego nie pisałem ale staram się to nadrabiać w wolnym czasie.

Coś i nic - z niczego. Kilka prostych słów. Czasami myśli niedokończone muszą takie zostać. :) Liczę na rozsądne ocenianie i komentarze ;))

Wiersz ten napisałem by przypomnieć, że cierpienie nas otacza i to od nas zależy czy wyciągniemy z niego wnioski.

Tak jak często zdarza nam się coś kwestionować, niezbyt często jesteśmy w stanie zakwestionować sami siebie. Czy warto zatrzymać się i pomyśleć, czy po prostu iść przed siebie?

Cześć tym, którzy odeszli. Wiersz o życiu. Kwintesencja mojego szeroko pojętego przekonania, czym jest życie. Wszystko, co czułam, wszystko, co miałam w sercu przelałam na papier. Cząstkę serca także. [*]

Kilka słów poświęconych jedynemu chyba wspólnemu dla wszystkich sensowi życia. Proszę o oceny!

Wiersz, który ostatnio napisałam. Postanowiłam go tutaj umieścić, mimo że może nie jestem wybitną poetką:) Ale lubię pisać i sprawia mi to przyjemność. Zapraszam do ocen i komentowania:) Może komuś się jednak spodoba..;)

Co mogę powiedzieć na ten temat? Najlepiej oceńcie sami.

Jedna z moich wizji rzeczywistości. Możliwe, że przesadnie wyolbrzymiłam wady, a może właśnie tak jest. Jak zwykle liczę na opinie i serdecznie wszystkich pozdrawiam

Zasłuchana w Requiem for a dream - Lux Aaterna. Czy jest sens?

Nie myślisz na lekcjach? Twoje podręczniki są ozdobione tysiącem nieudanych podobizn postaci widywanej co przerwę na korytarzu? Czasami "wyłączasz się" i Twoi znajomi nie wiedzą co się dzieje? Wygląda na to, że jesteś zakochany...