Powracające wspomnienia nie zawsze są miłe, zwłaszcza gdy przypominają nam o czymś co straciliśmy. Nadzieja... ponoć matka głupich, ale któż jej nie ma, gdy nadejdą nawet te najgorsze czasy? Jak poradzi sobie z tym wszystkim Mary?

Czasem jesteśmy spóźnieni. Zwlekamy, ociągamy wiele spraw.

Odkąd Ewa nie może tańczyc, wiarę w sens życia dają jej tylko bezsenne noce, podczas których czeka na cud. Czy Ewa jest bohaterką? Nie, chyba nie. Ewa nie robi nic nadzwyczajnego. Ewa po prostu żyje.

Znów mój wiersz, liczę na szczere komentarze. Szczere... Ciekawi mnie co o tym myślicie i co uważacie że mógłbym poprawić.

Każdy za małolata chciał dorosnąć, skończyć szkołę... ale nie każdy chciał takiego życia.

70% Polaków uważa, że choroba serca utrudnia młodym ludziom wejście w dorosłe życie . Program edukacyjny ?Nadzieja dla Serc? pokazuje, że tak nie musi być.

Znów piszę i znów przepraszam. Znów za to samo - za strach i niewiedzę.

Krótkie opowiadanie o nadziei, zauroczeniu i rozczarowaniu. Tak jak to w życiu bywa. Komentarze mile widziane. ^^"

Krótki tekst o ucieczce przed zazdrością i o tym, ile mogą znaczyć krótkie chwile szczęścia w życiu pozbawionym nadziei na lepsze jutro.

Konflikt ciała z duszą... krótka rozmowa duszy nad ciałem... Wizja lokalna wg dwóch materii.

Utwór dający nadzieję innym po stracie bliskiej osoby, daje też możliwość zastanowienia się nad osobą, która potrzebuje pomocy.

Wiersze zawierają wiele emocji, od buntu, poprzez ból, nienawiść i czasami radość. Dlaczego taka tematyka? Nie wiem, i wolę się nie zagłębiać.

Wszyscy bez reszty pochłonięci jesteśmy wydarzeniem ostatnich dni... Nie chcę nic więcej dodawać. Bo dużo się mówi... Wiersz...

Ot tak, by dać upust kłębiącym się myślom i refleksjom. ;) Pozostawiam go Waszej ocenie. ;))

Kot - złe myśli, wydarzenia, glut - nadzieja, sierść - poczucie beznadziejności, smutek.

Czasem trudno jest opisać wiersz, żeby przez przypadek nie odkryć tajemnicy, którą skrywa, nie zepsuć całej frajdy odkrywania sentencji. Ja tego nie zrobię, więc przeczytajcie i napiszcie co odkryliście w moim wierszu.

Kiedy dzwoniłam za pierwszym razem było zajęte. Słyszałam szybki, urywany sygnał. Podobny był do tego, jaki wydaje urządzenie monitujące pracę serca. Może to znaczyło, że do śmierci jest stąd daleko i dlatego nie mogą mnie połączyć.

Czyli krótka wypowiedź na temat potrzeb i wartości.

Kilka słów o tym co czuje człowiek samotny, który cierpi, czasami próbując zwalić winę na swoich bliskich...

Bolesny wymiar miłości, zawód, niespełnione nadzieje, bezradność... A Ty? Jak sądzisz?