"Drzewa umierają inaczej niż ludzie. Drzewa wyglądają tak, jak gdyby cieszyły się własną śmiercią. Wprawdzie potem będzie wiosna i one zakwitną znowu, ale ty wiesz, że nigdy nie można mieć pewności. No i skąd o tym mają wiedzieć drzewa?"

Wybrałem przyszłość, wybrałem życie... jestem szczęśliwy...? Życie według schematu - młodzi ludzie, nie róbcie tego bo za parę lat będzie za późno!!!

Po długiej przerwie, znowu poczułem natchnienie do pisania i tworzenia.

Czasem dopiero po czasie zauważamy co było na wyciągnięcie ręki, a co tracimy z każdym oddechem... Wtedy nawet jedno słowo potrafi zmienić całą sytuację...

O takim magicznym miejscu, z którego wszystko wydaje się małe, nierealne, w którym problemy stają się śmieszne i nieprawdziwe.

Rozterki życiowe - śmierć ucieczką od świata i ludzi.

Jeden z ciekawszych (moim zdaniem) wierszy, które udało mi się powołać do życia. Chwila przemyśleń nikomu jeszcze nie zaszkodziła, tak więc - życzę Wam miłej lektury...

Krótki, ale treściwy. Nic dodać, nic ująć. Sądzę, że przypadnie Wam do gustu Drodzy Odbiorcy. Myślałem, by przekuć go w aforyzm, ale jednak się na to nie pokwapiłem, tak więc - oto jest.

Nie wiem co mam napisać odnośnie tego wiersza... Po prostu, jak zawsze zresztą - przeczytajcie, oceńcie i rozważcie go sami...

Wiersz o człowieku. Połączenie epok w jedno pasmo czasoprzestrzenne... Czasem te słowa plączą się w głowie każdemu z ludzi, gdzieś "głęboko", nawet gdy się do tego nie przyznaje - choćby przed samym sobą...

Wiersz o nietypowym "domu"... Napisany pod wpływem "chwili", mam nadzieję że Wam się spodoba. Każdy z Nas ma zapewne podobne przemyślenia, ja zamknąłem je w swoich słowach...

Do filozofów... Jednak nie tylko. Niech każdy z Was będzie jednym z nich, chociaż przez moment. A kto wie, może ktoś trafi do "mojej" szkoły filozoficznej i zrozumie naturę wiersza?

Pogoda - jaka jest pogoda?? czy zawsze musi być ładna pogoda?

Wiersz o naszym życiu, które jest podobne do drzewa...