Obserwacje: Wyjedź za granicę jako au pair

Korci Cię dłuższy pobyt poza domem? W nowym otoczeniu, mieście, ba! w innej kulturze!? Żądasz przygód i wyzwań, a przy tym chcesz się nauczyć języka? A może zwyczajnie potrzebujesz gap year? Jest na to sposób?

Katarzyna Nowakowska

Możesz na jakiś czas "wybyć" z domu, teleportować się do innego kraju, obcej rodziny, nowej kultury ? zostając opiekunką do dzieci. Na takim wyjeździe możesz spędzić wakacje (biura organizujące wyjazdy oferują pobyt 2?4-miesięczny) albo zrobić sobie prawdziwą roczną przerwę, np. ? tuż po maturze, kiedy jeszcze nie bardzo wiesz, co dalej chcesz robić, jakie studia wybrać, czy iść do pracy, ? lub po studiach, w ich trakcie, aby przedłużyć sobie młodość.
Najczęstsze są właśnie wyjazdy roczne, choć maksymalny możliwy okres pobytu za granicą za zasadach au pair to 24 miesiące.
Właśnie, a jakie są te zasady?


Na czym polega wyjazd?

Program Au Pair to ? obok Work and Travel i Camp America ? jedna z najpopularniejszych form wyjazdu zagranicznego. Jednak nie jest to typowy wyjazd zarobkowy. Istotę programu stanowi pobyt u rodziny goszczącej w charakterze opiekunki do dziecka, połączony z nauką języka obcego. Międzynarodowe porozumienie podpisane jeszcze w latach 60 XX wieku (wtedy przez kilka państw) mówi, że au pair to osoba, którą przyjmuje się do rodziny po to, aby pomogła w opiece nad dziećmi i w lżejszych pracach domowych. W dosłownym tłumaczeniu au pair znaczy "na równych zasadach". Oznacza to, że uczestniczka programu jest traktowana jak pełnoprawny członek rodziny, jak domownik. Rodziny goszczące z kolei spodziewają się, że au pair będzie aktywnie uczestniczyć w ich życiu.

Spełnij warunki

Do rzeczy zatem ? jest kilka warunków, które bezwzględnie musi spełniać au pair. O tym, że musi lubić dzieci (i najlepiej mieć do nich dobre podejście, żeby nie weszły jej na głowę), nie rozwodzimy się, bo to oczywiste.

Aby skorzystać z wyjazdu typu Au pair, musisz mieć skończone 18 lat. Górna granica wieku jest zaś ruchoma, np. Niemcy i Islandia widzą jako au pair dziewczyny w wieku do 24 lat, w USA i Holandii obowiązuje przedział wiekowy 18?26 lat, Wielka Brytania i Irlandia zastrzegły granicę 27 lat, Dania i Norwegia ? 30 lat. Zdarza się, że na opiekuna przyjmowani są mężczyźni, ale nie we wszystkich krajach. Inne bezwzględne warunki, to minimum średnie wykształcenie, znajomość języka danego kraju w stopniu umożliwiającym swobodną komunikację, udokumentowane doświadczenie w opiece nad dziećmi, niekaralność, dobry stan zdrowia, a ponadto łatwość nawiązywania kontaktów z nowymi ludźmi i umiejętność szybkiej adaptacji w nowym środowisku.

Często biura informują o zastrzeżeniach typu: niezamężna, nie ma dzieci, nie pali. Preferowane są osoby z prawem jazdy, a w USA jest to nawet warunek konieczny (decydując się więc na wyjazd za ocean, musisz wyrobić sobie jeszcze przed wyjazdem międzynarodowe prawko).

Aby wyjechać...

Po pierwsze musisz znaleźć odpowiednie biuro, które zorganizuje Ci wyjazd. Legalny i bezpieczny wyjazd dla au pair zorganizują biura należące do IAPA (International Au Pair Association), czyli stowarzyszenia zrzeszającego profesjonalnie działające firmy au pair z całego świata i posiadające koncesję ministra pracy na pośrednictwo pracy za granicą (sprawdzisz to na www.praca.gov.pl).

Ponadto musisz przygotować się na pewien wydatek. Koszty za znalezienie rodziny i pomoc przy zorganizowaniu wyjazdu to kwota rzędu 700?900 złotych. Opłata nie obejmuje kosztu dojazdu do rodziny oraz ubezpieczenia, chyba że opłaci je rodzina goszcząca.

Przez cały okres pobytu masz zapewniony systematyczny kontakt i opiekę lokalnej organizacji Au Pair.
Pamiętaj też o wyrobieniu wszelkich kart zniżkowych, jak ISIC (jeśli jesteś studnetem; upoważnia do ulg na bilety, np. kolejowe, lotnicze, imprezy, wystawy), Karta International Youth Travel Card (zwana GO 25, gwarantuje ubezpieczenie od kosztów leczenia lub nieszczęśliwych wypadków) czy Euro 26.

Co może aupairka, a co musi, oraz dużo więcej informacji na ten temat znajdziecie w 7. Cogito.