Wnioski po obejrzeniu filmu ?Wolność jest darem Boga?
annanas1 - artukuł dodany 2010-11-19 14:39
1
0.0
773
Wnioski po obejrzeniu filmu dokumentalnego pt. ?Wolność jest darem Boga?, reż. Cezarego Ciszewskiego, dotyczące istoty przewartościowania definicji wolności pod wpływem środków psychoaktywnych.
Wnioski po obejrzeniu filmu "Wolność jest darem Boga".
Film dokumentalny pt. "Wolność jest darem Boga", reż. Cezary Ciszewski jest krótką, ale jakże istotną historią z życia narkomanów mieszkających w Warszawie. Ukazuje nam definicję wolności w nieco innym świetle.
Czym jest wolność? Jest możliwością dokonywania samodzielnych wyborów. Niejednokrotnie osoby uzależnione mówią o wolności jaką posiadają. Życiem bez nakazów, zakazów, reguł, zasad? Ale czy na pewno? Czy wolnością może być zniewolenie? Bo czym innym jest zażywanie narkotyków jak nie zgodą na kierowanie naszym myśleniem i działaniem przez substancję psychoaktywną? Niewiele ma to wspólnego z wolnością. Ta ich wolność jest niczym innym jak nieustannym kombinowaniem, skąd wziąć pieniądze na kolejną działkę. A kombinowanie to niejednokrotnie kradzieże czy prostytuowanie się. Przykre, ale prawdziwe. Pierwotne tłumaczenie - "wezmę tylko raz" niejednokrotnie przeradza się po pewnym czasie w "to już ostatni raz" i takim oto sposobem zatacza się błędne koło. Taka zabawa z samym sobą. Nie zapominajmy, że ta zabawa to tragikomedia. Dziś się pośmiejesz po zażyciu, jutro możesz zwijać się z bólu.
Film ukazuje dramat ludzkiego życia, ludzkich decyzji. Sam autor dokumentu, Cezary, człowiek u szczytu kariery dziennikarskiej sam pozbawia się wolności. Zafascynowany stylem życia ludzi, z którymi przebywał? Zakompleksiony? Nieumiejący radzić sobie z sytuacjami trudnymi, problemami życiowymi? Nie wiem. Wiem, że na własne życzenie przegrał pewien okres w swoim życiu. Dzięki Bogu, tylko pewien okres a nie całe życie jak np. osoby wspomniane pod koniec filmu, którym nie się nie udało, którzy przegrali.
W filmie mamy wątek "miłosny". Chodzi o parę młodych ludzi, którzy mają dziecko, które zostało im odebrane i tylko od niech zależy, czy uda im się odzyskać dziecko, czy będą mogli go wychowywać, patrzeć jak się rozwija i wspomagać go w tym. Czy będą gotowi nauczyć się takiej odpowiedzialności? Tego nie wiemy.
W filmie kilkakrotnie pada hasło "rodzina" w odniesieniu do wspólnoty ludzi narkotyzujących się i mieszkających razem. Jakże miłe określenie, które bardzo szybko sprowadza widza do "parteru". Jeden z bohaterów twierdzi: "?każdy by Cię sprzedał za działkę?". To nie wymaga komentarza.
W życiu każdego człowieka pojawiają się przeszkody, bariery. Niejednokrotnie upadamy i się podnosimy. Czasem chce się płakać, czasem krzyczeć. Są chwile, gdy wszystko wydaje się nie mieć sensu. Życie nie jest usłane różami, ale to nie wyklucza to faktu, że nie musimy chodzić po kolcach. To my decydujemy o tym czy bariera na naszej drodze nas przerośnie czy dołożymy wszelkich zdrowych starań by ją przeskoczyć. Tylko tak się wzmocnimy, bardziej się poznamy. Nie bójmy się uczyć samych siebie, nie bójmy się zmieniać warunek jest jeden - trzeźwo, bo tylko w taki sposób będziemy wolni.
Anna Kaźmierczak.
[/ls][/ls]
Wnioski po obejrzeniu filmu "Wolność jest darem Boga".
Film dokumentalny pt. "Wolność jest darem Boga", reż. Cezary Ciszewski jest krótką, ale jakże istotną historią z życia narkomanów mieszkających w Warszawie. Ukazuje nam definicję wolności w nieco innym świetle.
Czym jest wolność? Jest możliwością dokonywania samodzielnych wyborów. Niejednokrotnie osoby uzależnione mówią o wolności jaką posiadają. Życiem bez nakazów, zakazów, reguł, zasad? Ale czy na pewno? Czy wolnością może być zniewolenie? Bo czym innym jest zażywanie narkotyków jak nie zgodą na kierowanie naszym myśleniem i działaniem przez substancję psychoaktywną? Niewiele ma to wspólnego z wolnością. Ta ich wolność jest niczym innym jak nieustannym kombinowaniem, skąd wziąć pieniądze na kolejną działkę. A kombinowanie to niejednokrotnie kradzieże czy prostytuowanie się. Przykre, ale prawdziwe. Pierwotne tłumaczenie - "wezmę tylko raz" niejednokrotnie przeradza się po pewnym czasie w "to już ostatni raz" i takim oto sposobem zatacza się błędne koło. Taka zabawa z samym sobą. Nie zapominajmy, że ta zabawa to tragikomedia. Dziś się pośmiejesz po zażyciu, jutro możesz zwijać się z bólu.
Film ukazuje dramat ludzkiego życia, ludzkich decyzji. Sam autor dokumentu, Cezary, człowiek u szczytu kariery dziennikarskiej sam pozbawia się wolności. Zafascynowany stylem życia ludzi, z którymi przebywał? Zakompleksiony? Nieumiejący radzić sobie z sytuacjami trudnymi, problemami życiowymi? Nie wiem. Wiem, że na własne życzenie przegrał pewien okres w swoim życiu. Dzięki Bogu, tylko pewien okres a nie całe życie jak np. osoby wspomniane pod koniec filmu, którym nie się nie udało, którzy przegrali.
W filmie mamy wątek "miłosny". Chodzi o parę młodych ludzi, którzy mają dziecko, które zostało im odebrane i tylko od niech zależy, czy uda im się odzyskać dziecko, czy będą mogli go wychowywać, patrzeć jak się rozwija i wspomagać go w tym. Czy będą gotowi nauczyć się takiej odpowiedzialności? Tego nie wiemy.
W filmie kilkakrotnie pada hasło "rodzina" w odniesieniu do wspólnoty ludzi narkotyzujących się i mieszkających razem. Jakże miłe określenie, które bardzo szybko sprowadza widza do "parteru". Jeden z bohaterów twierdzi: "?każdy by Cię sprzedał za działkę?". To nie wymaga komentarza.
W życiu każdego człowieka pojawiają się przeszkody, bariery. Niejednokrotnie upadamy i się podnosimy. Czasem chce się płakać, czasem krzyczeć. Są chwile, gdy wszystko wydaje się nie mieć sensu. Życie nie jest usłane różami, ale to nie wyklucza to faktu, że nie musimy chodzić po kolcach. To my decydujemy o tym czy bariera na naszej drodze nas przerośnie czy dołożymy wszelkich zdrowych starań by ją przeskoczyć. Tylko tak się wzmocnimy, bardziej się poznamy. Nie bójmy się uczyć samych siebie, nie bójmy się zmieniać warunek jest jeden - trzeźwo, bo tylko w taki sposób będziemy wolni.
Anna Kaźmierczak.
Autor
