Prawdziwi na 100%. JP bez komentarza.

"Mówię hip-hop, a Ty, co myślisz??. Zadałam to pytanie połowie szkoły i wiecie, jaki obraz hip-hopowca zbudowałam? Jest chłopakiem, nosi szerokie spodnie albo dresy, przeklina policję i boi się go połowa miasta. Trochę mało w tym prawdy, ale cóż?

Zacznijmy od tego, że słuchacz hip-hopu wcale nie musi być chłopakiem. Sama czasami lubię, kiedy odrabiam lekcję i mi ktoś rapuje. Całkiem przyjemne są te rytmy. I wiele wnoszą. Bo hip-hop to nie tylko taniec, rap i muzyka. To cały szereg wartości, to styl, schemat psychiki, osobowości, to środowisko, problemy, życie? Hip-hopu nie można ograniczyć do kilku nutek z kanału PROSTO na YouTube.

Hip-hop to coś bardzo specyficznego, charakterystycznego. Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego większość słucha polskiego hip-hopu? Nie? Odpowiedź na to pytanie jest tak samo prosta jak teksty niektórych piosenek. Ponieważ po polsku wszyscy rozumiemy. Nie chodzi bynajmniej o trudności ze zrozumieniem niektórych obcojęzycznych słówek, od których są przecież słowniki, ale o specyfikę i klimat. Francuski hip-hop opowiada o problemach Francuzów, Francuzów francuskiej biedzie, francuskich przyjaciołach i o francuskich ulicach. Dla kultury hip-hopu charakterystyczne jest przywiązanie do małej ojczyzny, w pewnym sensie ? przywiązanie do TYCH NASZYCH problemów, do naszego życia. Prawdziwi hip-hopowcy po prostu czują TE BLOKI, czują osiedla, ten specyficzny klimat? Przeklinają problemy, ale kochają to życie i nie zamieniliby go na żadne inne.

Czego dotyczą teksty? Właściwie? wszystkiego! Tak, myślę, że to jest najlepsze określenie. Wiele znajdziemy tam o przyjaźni, wierze w siebie, braku możliwości podporządkowania się złu, o konieczności życia? Wielu z Was zauważy, że w niektórych piosenkach aż roi się od przekleństw. Możecie też zarzucić hip-hopowcom to, że pochodzą z przestępczego świata, występują przeciwko policji i szanują jp. Moi Drodzy, hip-hop narodził się wśród biednej, czarnej ludności Stanów Zjednoczonych, której rzeczywiście głównym zajęciem była dilerka, ale wynikało to głównie z konieczności utrzymania rodziny i braku możliwości zdobycia lepszej pracy. Jednak zasada dwunasta złożonej 16 maja 2001 r. na ręce ONZ Hip-hop Declaration of Peace zaznacza wyraźnie: "Kultura Hip Hop nigdy nie jest świadomym lub dobrowolnym uczestnictwem w jakiejkolwiek formie nienawiści, oszustwa, krzywdzenia lub kradzieży". Łatwo zauważyć, że kolejną, ważną dla hip-hopowców wartością jest pokój. Wyznawcy tej kultury nie chcą, żeby na świecie panowała wojna, nie chcą też biedy, braku poszanowania i nienawiści. Czytasz moje słowa i może się w Tobie zrodzić głęboki sprzeciw; znasz przecież co najmniej kilka tekstów opowiadających o wojnach między osiedlami, o konfliktach między kolegami z podwórka czy nawet między kumplami ze wspólnej sceny.

"Są przecież tacy, dla których hip-hop to tylko rap, drogie samochody i piękne dziewczyny; są i tacy, dla których to tylko hasło jp najmniej niszczenie przystanków" ? możesz pomyśleć. Nie mogę Ci zaprzeczyć; umięśnieni chłopcy, którzy chodzą po miecie i patrzą, komu by tu jeszcze dopiec, także mogą słuchać hip-hopu. Ale czy identyfikują się z TYMI hasłami? Nie ze wszystkimi. Więc niekoniecznie.

PS: Jeszcze słowo o przekleństwach. Mogą wkurzać. Dziwne jest tylko to, że zespoły bez przekleństw są jakby? słabsze. Nie potrafię wytłumaczyć, dlaczego. Z hip-hopem związany jest też rap, a z nim Eldo, Grammatik i cała rzesza innych, którzy śpiewają "grzeczniej" i tak samo PRAWDZIWIE.

A w sekrecie Wam powiem, że mam kolegę, który słucha hip-hopu.
Wywiad z Michałem -> http://www.cogito.com.pl/Artykul/5396/W_Sercu_Hip-hop_A_W_Duszy_Marzenia.html