Nie jest powabna Wenus z Milo

Piękno jak zając - ucieknie, a my zostaniemy z rozbitymi kolanami.

Nie jest powabna Wenus z Milo
ani Eos, która żyje chwilą
uroku nie ma Paryż ni Barcelona
Nie były piękne słowa w "Reducie Ordona".

Dlaczego więc ja, marna pisarzyna,
rozmowę o pięknie chcę rozpoczynać?
Gdyż je poczułam; było jak dotyk złota,
którego chłód przyjemnie skórę omotał.

Jak ryk i szept, jak trąba i dzwonek.
Różne od siebie jak żubr i skowronek
"Tak" i "nie" zarazem mówiło
Śpiewało anielsko, jak Chaplin bawiło

Kusiło, nęciło i odrzucało,
Jak miód miało smak i w gardle stawało
I gdy już myślałam, że je złapałam,
odskoczyło i odtąd trzyma się z dala.