"Marzeń kilka"

Cóż, zamieszczam drugi wiersz. Jak dla mnie, to coś nowego - póki co zajmowałam się wyłącznie prozą.
Wena twórcza dopadła mnie przed zaśnięciem ;-) A oto efekt.

Spoglądam bezradnie na obraz swych marzeń.

Widzę dwie ścieżki i żadnej zarazem.

A wokół mnie tylko pytań śnieżyca.

Dzieląca od prawdy cienka granica...

Chcę płynąć i dotrzeć na drugą stronę,

nie czując strachu, że nagle utonę.


Czas jest łaskawy i mruży oczy...

Zwalnia swe tempo, by później zaskoczyć.

Szelestem liści i słońca uśmiechem.

Zapachem ziemi, szczęścia oddechem.


Panikę ostudzę spokojem,

wątpliwość nadzieją prawdziwą ukoję.

Skrzydlate chwile schwytam w swe dłonie.

Największe słabości przed światem odsłonię.

Stanę wśród tłumu, walcząc o spełnienie!

O najmniejszej radości i wiary tchnienie!

Odnajdę ścieżkę właściwą, tę jedną

Dla duszy mojej tak bardzo potrzebną...