Skończony występ

Wiersz o człowieku jako aktorze grającym malutką rolę.

Ciągle o coś pytasz
Szukasz odpowiedzi
Ze śmiercią się witasz
Los cię nie śledzi

Pytań cała masa
Rzuca się po głowie
Do wiedzy trudna trasa
Nigdy nie wiesz mowie

Ta katorga słowa
Dobiera się do mózgu
Trzeba zacząć od nowa
Taki porąbany ustrój

Świrujesz pawiana
Tańcząc w zdechłym tempie
Chciałbyś zgrywać pana
Brak motywów w gębie

Sarkofag szkieletów
Odsłania czarną twarz
Na ten spektakl brak biletów
Ty zaproszenie masz

Aktor za aktorem
Znika w martwym tle
Epizod z potworem
rzygać aż się chce

Grasz strasznie nieporadnie
Scenariusza brak
Ruszasz się bezwładnie
W tej muzyki takt

Publika się wypięła
Cegła rani dłoń
Pełnia emocji zniknęła
Pusta wody toń

Monolog skończony
Teraz musisz zejść
Za kulisy wyrzucony
Poznaj śmierci treść.