A może dajmy pełnoletnim szanse wyboru a co oni z tym zrobią!To dobiero będzie świadczyć o ich dorosłości!!!Wierze,że wielu młodych ludzi dowiedzie tego.Podobała mi się wypowiedz pewnego młodego człowieka w telewizji:"mimo,że nie będzie takiego przymusu pokazywania ocen rodzicom,to on i tak to będzie robić..."i to już świadczy o jego dojrzałości.

Jeżeli utrzymują swoje dziecko, to jak najbardziej powinni mieć dostęp do jego wyników w nauce.

Poniekąd się zgadzam.
Ale w pewnym wieku człowiek powinien stać się już odpowiedzialny za własne decyzje. Powinien zdawać sobie sprawę z tego, że ma własne życie w swoich rękach i że zrobi z nim, co chce. Okej, często osiemnastolatki nie są jeszcze na to gotowi, ale jeśli stawiają sprawę tak, że wszystko oleją, to się to na nich odbije i się dorosłości chcąc, nie chcąc, nauczą. Rodzice też mają własne życie, trzeba ta wziąć na uwagę.

Zgadzam się z przedmówcą. Często zdarza się, że 18-latek myśli o sobie, że 'w końcu jestem dorosły i mogę robic, co chce'. Ale 18 lat nie znaczy o dorosłości - do tego potrzebna jest dojrzałość. U mnie w klasie jest kilka osób, którym odbiło po ukończeniu 18-nastki. Jedna postanowiła nie zdać, zrobic przerwę i potem przystąpić do matury. Przez dwa lata nikt nic nie komentował w jej zachowaniu, ale w tym roku posypały się niemiłe zdania na jej temat. Inny postanowił chodzić tylko na te przedmioty, z których nie ma żadnych odpytywań. I ma 3 nieklasifikowania.

Bardzo często mylimy pełnoletniość z dorosłością. Co z tego, że jesteśmy pełnoletni, skoro w większości przypadków bardzo daleko nam do samodzielności i odpowiedzialności? Wydaje mi się, że rodzice zazwyczaj strofują nas i niejako mobilizują do pracy (sposoby to już sprawa indywidualna), a to tylko dla naszej korzyści. Obnażenie tak intymnej sfery jak oceny w szkole (:P) może być niezmiernie mobilizujące do pracy... ;-)

Pozdrawiam!